I tylko w głowie wciąż słyszę słowa. Rozsadzają ją. Aż serce boli, że są tak prawdziwe...


How I wish you were here!




Otwórz mi drzwi, otwórz furtkę, wypuść na wolność, daj mi swobodę, zrozumienie...


Szczęsliwego Nowego Roku!

Mam ochote krzyknąć tylko: a dajcie wy mi wszyscy święty spokój!
Fatalny tydzień.
Fatalny dzień się zapowiada.
Fatalne święta.
Fatalny Nowy Rok.
Fatalnie mi idzie w szkole.
Fatalnie się dogaduję z ludżmi.


Och, weżcie mnie stąd!


Cieszę się, że posiedzę sobie w domu i w końcu będę miała czas, by poczytać, posłuchać muzyki, zamknąć się w pokoju, włączyć komputer i NIC NIE ROBIĆ!
Pusto jakoś w te święta...


Kto mi powie, co się ze mną dzieje? Dlaczego nagle wszystko przestało mnie cieszyć? Dlaczego nagle zrobiłam sie nieznośna? Dlaczego zaczęłam się ze wszystkimi kłócić? Dlaczego tak bardzo oddalam się od tego, co powinnam przeżywać w święta? Dlaczego cały świat stał się zły i brudny? Dlaczego?


Może wyszstko rozwiąże się samo.
Mam nadzieje, że szybko.
I że ktoś nie będzie na to obojętny.


"You swallow me I'm just a pill on your tongue..."

Wybacz mi to, proszę...


A Wam, drodzy odwedzający, życzę spokojnych, radosnych, rodzinnych świąt. Żebyście zawsze wierzyli w to, co jest Wam drogie i co jest dla wasz ważne. Życzę odwagi, byście zawsze mówili, myśleli i czuli to, co chcecie i co jest słuszne. Zycze marzeń, bo bez nich nie da się żyć. Życzę przyjaciół, ale tylko jednego takiego prawdziwego. Życzę godzenia się po kłótniach, nawet tych najmniejszych. Dziewczyną życzę niespodziewanego bukietu róż. Zyczę Wam wszystkim powodzenia- w szkole, w sprawach uczuciowych, w domu, w przyjaźni. Rozwiązania najgorszych problemów i tych całkiem malutkich. Zycze znalezienia tej jedynej, prawdziwej, cudownej miłości. Zyczę odnalezienia własnej drogi i podniesieniu Kamieni Życia.
No i oczywiście szampańskiej zabary sylwestrowej!

Dwa sprzeczne uczucia, dwie tak różne sytuacje. Dwie osoby, dwa uczucia. Obie tak bardzo mi bliskie...
Najgorsze jest to, że próbowałam wytłumaczyć. Że bardzo chciałam powiedzieć, jak było naprawdę. Najpierw krzyk, łzy, krzask zamykanych drzwi, ból, rozczarowanie i powolny spacer po pogrążonych w ciemnościach ulicach. Ocieranie lodowatą dłonią łez, które mimo mych usilnych starań nie chciały zostać we mnie.
A najgorsze jest kłamstwo...
I, jak na ironię, o tym mówił.
A może to lepiej?...


Dawno nie było tak...krystalicznie czysto. Szczerość, której się tak bardzo bałam obróciła sie na naszą korzyść. Bałam się przecież tak bardzo, a jednak...
Jak w moim śnie. Jak we śnie... Manialne plątanie palców, spoglądanie sobie w oczy, uśmiech, rozmowa i w końcu ta wymarzona szczerość.
Taaaak... Życie jest piękne...

I tylko zmarnowana czekolada, czas i nadzieja. I wszechogarniające zimno. Zimno. Zimno... zimno...

Wybaczysz mi kiedyś moje błędy...?

Zaufanie...
Haha
Jak cudownie je stracić....
Tylko twoje, tylko twoje, tylko twoje...
Zdanie, muzyka, słowa, myśli, gesty, przyzwyczajenia, odruchy, twoje, twoje, twoje
Nie wiem czemu myślałam inaczej, czemu jakimś cuden zaufałam.
Głupia i naiwna. Oj, tak
Ślepo wierzy wszystkim, których napotka na swej drodze. Głupia i naiwna. Jeszcze nie nauczyła się życia, jesscze wierzy, że świat jest dobry i cudowny, nie dostrzega brudu, zła, szarości. W codzienności próbuje odnaleźć piękno. Głupia i naiwna.
Jest wściekła, gdy życie kolejny raz przewraca do góry nogami jej misterny świat, oazę spokoju. Gdy kolejny raz dostaje kopniaka. Gdy kolejny raz jest tak słaba, że płacze w poduszkę. Głupia i naiwna.
Niby cierpienie jest nierozłączną cząstką człowieka... jest ludzkie.
Nienawidzę cierpieć.


Czas nie leczy ran, on przyzwyczaja do bólu

JASNOŚĆ
- Nie szukajcie Boga- rzekł Mistrz- Po prostu patrzcie, a wszystko się wam objawi.
- Ale jak mamy patrzeć?
- Za każdym razem, kiedy patrzycie na cokolwiek, starajcie się widzieć tylko to,co jest i nic innego.
Uczniowie byli wyraźnie zdezorientowani, więc Mistrz wyłożył prościej:
- Na przykład, kiedy spoglądacie na księżyc, starajcie się widzieć jedynie księżyc i nic ponadto.
- A cóż innego oprócz księżyca można widzieć, kiey się na niego patrzy?
- Człowiek głodny mógłby zobaczyć krąg sera, zakochany- twarz ukochanej osoby.


Gdy przeczytałam to pierwszy raz, zamiast zrobić się jasne i proste, wszystko zaszło jeszcze większą mgłą. Nie wiem... Dopiero, gdy myślałam o całym dniu, przypomnialy mi się te słowa. I zdałam sobie sprawę, że to banalnie proste! Że wystarzczy patrzeć, robić coś, co umiemy od urodzenia!

I doszłam do wniostu, że tak. Masz rację Ty, o którym nie wolno mi mówić Książę. Choć nadal tak myślę, jak myślałam, to staram się widzieć to co jest. To, co powinnam widzieć. To, co jest jasne i proste. Tylko...
ostatnio oddaliłam się od Boga. Źle mi z tym. Lecz nie potrafię wrócić. W każdym razie nie tą drogą, co wtedy. Bo...
...zmienłam się w inną osobę. Nie jestem już dzieckiem. Teraz już na pewno nie.


Amen


PS. Dziękuję za 6666 wejść na bloga :)